خدایا چه سخته جدایی چه سخته دوری مهتاب چه سخته دوري یار وتنهایی ولی سخت تراز آن انتظار است همان انتظاری که به پايان نخواهد رسيد خدایا مگر من چه گناهی به درگاهت کردم که قلبم را عاشق آفریدی خدایا جرم من دوست داشتن است من این جرم را با جان و دل می پذیرم به شرط آن که مجازاتش رسیدن به او باشد كه نيست.خدایا من او را با ذره ذره وجودم دوست دارم او را با قلبم می پرستم با نگاهم ستایش می کنم .مهتاب من ميرم و پامو از زندگيت بيرون ميكشم كه خوشبخت بشي ولي از من به تو چند تا نصيحت اول كه قدر خودتو بدون و كسي رو كه لياقت عشق تو رو نداره بهش دل نبند(امثال پارسا)عشق رو با عادت اشتباه نگير –و به نامزدت وفا دار باش و خدا رو فراموش نكن .همين.در پايان خدايا آن كس كه مرا در تنها ترين تنهاييم تنهايم گذاشت خواهشي دارم تو تنهايش نگذار...(ديدار به جنت)
عشق يعنی استخوان و يک پلاک کهنه از نام يک نفر که سالها تنهای تنها زير خاک است و در زير خاک باقی خواهد ماند.....
دوست و سکوت بهترين همدمم . غربت وفادارترين مونسم . ديگر همه برایم معنی شدند . ديگردنیا وفا نداره ، برایم معنی شد ديگر تنم لرزيد .. وای که چقدر خسته ام . من فراموش شده ام . اما آیا خدا هم مرا فراموشم خواهد کرد هميشه می خواستم با شعله هايم همه جا رو روشن کنم. .هميشه دوست داشتم عاشقانه زندگی کنم .اما خيلی خسته ام . از اين همه بدی و نا مهربونی.آرام آرام شعله هايم تمام ميشود. اگر روزی اجل به سراغم آمد دوست دارم وقتی رفتم پيش خدا (های های) گريه کنم . گريه کودکی که از مادرش دور مانده . گريه کسی که گم شده .گريه نابودی.خيلی خسته ام.خسته از اين دنيا: از اين آدمهای دو رو.خسته ام خيلی خسته........مهتاب۲۶/۸/۸۶
میدانم و میدانی که رسم عاشقان را انچنانکه شایسته تو است بجا نیاورده ام. سر خلوص بر استان عشقت ننهاده ام .راه را به خطا رفته ام و یاشاید عاشقی دروغینم؟.هر چه هست میدانم که در تمنایت همچون شمع میسوزم میخواهمت خواستنی بی پایان و دوستت دارم تا همیشه و در عطشم لحظه ای را که به خوانی مرا با عشق...
مرغ سحر ناله سر کن ................ داغ مرا تازه تر کن!
زآه شرر بار ، اين قفس را ............ برشکن و زير و زبر کن
بلبل پر بسته ز کنجه قفس درآ ..... نغمه آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه اين خاك توده را .. پر شرر كن !
ظلم ظالم ، جور صياد .................... آشيانم داده بر باد
اي خدا ، اي فلك ، اي طبيعت .......... شام تاريك ما را سحر كن
نوبهار است ، گل به بار است .......... ابر چشمم ، ژاله بار است
.................. اين قفس چون دلم تنگ و تار است ..................
شعله فكن در قفس اي آه آتشين ..... دست طبيعت گل عمر مرا مچين
جانب عاشق نگه اي تازه گل از اين ... بيشتر كن ، بيشتر كن ، بيشتر كن
مرغ بي دل ، شرح هجران ............... مختصر ، مختصر كن ، مختصر كن
دلمشغوليهايي كه دارم و آنچه بر من گذشت و اين فرداي نا پيداي من...
اينها نوشتههاييست براي دل خودم، قلبي كه از اين قلب كه جز درد در آن چيزي نيست
چه کسی در این دنیا
سزاوار زندگی نیست
آن کس که فراموش می کند
یا آن که
فراموش می شود
کوله بار آرزوهات روی دوشت
متأسفم برات... ای دل ساده
هر جا که دیدی چراغی پر فروغه
تا بهش رسیدی فهمیدی دروغه
تو همون حس غریبی که همیشه با منی
تو بهوونه ی هر عاشق واسه زنده بودنی
تو امید انتظاری تو دلای ناامید
مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید
چه غریبونه گذشتند جمعه های سوت و کور
هنوزم اما نرسیدی ای تجلی ظهور
با تو ام، با تو که گفتی، تکیه گاه عاشقایی
میدونم یه دنیا نوری، ساده ای، بی انتهایی
مث لالایی بارون، تو کویر بی صدایی
تو خود عشقی، میدونم، ناجی فاصله هایی
تو همون حس غریبی که همیشه با منی
تو بهوونه یه هر عاشق باسه زنده بودنی
تو امید انتظاری تو دلای ناامید
مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید
عمریه دلم گرفته گله دارم از جدایی
غایب همیشه حاضر تو کجایی، تو کجایی
تو کجایی، تو کجایی
صفحه اصلی
تماس با من
آرشیو مطالب
:: آرشیو ماهانه
::
مرداد 1386
دوستان عزيزم
